Οι 7 φυλές τουρισμού

Ο καθρέφτης των κοινωνικών συμπεριφορών στις διακοπές

Αν ξεφυλλίζετε αυτόν τον ταξιδιωτικό οδηγό για τα Κύθηρα, σας προσκαλούμε να κάνετε ένα μικρό, ειλικρινές τεστ αυτογνωσίας. Παρατηρήστε τις παρακάτω κατηγορίες κοινωνικής συμπεριφοράς και αναλογιστείτε σε ποια από αυτές ανήκετε ή ποιες τάσεις αναγνωρίζετε στον εαυτό σας κατά τη διάρκεια των ταξιδιών σας.

1. Ο Ακρίδας (Ο καταστροφέας)

Είναι ο τύπος τουρίστα που θεωρεί ότι επειδή πλήρωσε ένα εισιτήριο ή ένα κατάλυμα, ολόκληρος ο προορισμός και τα αγαθά του τού ανήκουν δικαιωματικά. Θα τον δείτε να απλώνει απροκάλυπτα χέρι σε ξένα περιβόλια, να κόβει σύκα, σταφύλια, λεμόνια ή άλλα οπωροκηπευτικά, ακόμα και λουλούδια από τις αυλές, χωρίς να ρωτήσει κανέναν, αδιαφορώντας πλήρως για τον κόπο και τον μόχθο του ντόπιου παραγωγού. Για εκείνον η πράξη αυτή είναι απλώς «γραφική» και μέρος της εμπειρίας της υπαίθρου, όμως για τον μόνιμο κάτοικο αποτελεί άμεση απώλεια εισοδήματος και ξεκάθαρη έλλειψη σεβασμού στην ιδιωτική περιουσία.

2. Ο Λεφτάς (Με τα λεφτά μου κάνω ό,τι θέλω)

Είναι ο επισκέπτης που πιστεύει ότι το γεμάτο πορτοφόλι του τού δίνει αυτόματα το δικαίωμα να αγοράζει όχι μόνο τουριστικές υπηρεσίες, αλλά και ανθρώπινες συνειδήσεις, καθώς και την ίδια την αξιοπρέπεια των ανθρώπων που τον εξυπηρετούν. Η βασική του φιλοσοφία συνοψίζεται στη νοοτροπία ότι η οικονομική του ισχύς υπερέχει κάθε κανόνα. Θα μιλήσει υποτιμητικά ή προσβλητικά στο προσωπικό των καταστημάτων, θα απαιτήσει προνομιακή μεταχείριση εκτός σειράς ή ωραρίου, και θα παραβιάσει συνειδητά τους τοπικούς κανονισμούς, θεωρώντας ότι αν του επιβληθεί κάποιο πρόστιμο, έχει την άνεση απλώς να το πληρώσει. Μπερδεύει την εμπορική συναλλαγή με τον σεβασμό και ξεχνά ότι η αυθεντική φιλοξενία δεν τιμολογείται ούτε εξαγοράζεται.

3. Ο Ξέφραγο Αμπέλι (Ο θορυβώδης και αδιάκριτος)

Αυτή η κατηγορία ξεχνά ή αδιαφορεί για το γεγονός ότι στα τουριστικά μέρη υπάρχουν άνθρωποι που δεν κάνουν διακοπές, αλλά εργάζονται σκληρά και έχουν ανάγκη από ξεκούραση. Είναι εκείνοι που θα επιστρέψουν στο κατάλυμά τους τις πρώτες πρωινές ώρες μιλώντας και γελώντας δυνατά στα στενά σοκάκια, που θα θέσουν σε πλήρη ένταση τη μουσική στο δωμάτιό τους και που θα παρκάρουν το όχημά τους οπουδήποτε τους βολεύει, κλείνοντας εισόδους σπιτιών ή στενούς δρόμους. Παράλληλα, τείνουν να κυκλοφορούν σε καταστήματα, σούπερ μάρκετ ή εστιατόρια αποκλειστικά με το μαγιό τους. Η προσωπική τους ελευθερία καταπατά την ησυχία των άλλων, χωρίς οι ίδιοι να δείχνουν την παραμικρή ενσυναίσθηση.

4. Ο Βαριέμαι τη ζωή μου (Ο απαθής τουρίστας)

Ήρθε στον προορισμό επειδή πιέστηκε από την παρέα ή την οικογένεια, επειδή «έπρεπε» κοινωνικά να πάει κάπου διακοπές, ή απλώς για να αλλάξει το περιβάλλον στο οποίο χρησιμοποιεί το κινητό του. Περνά τις ώρες του καθισμένος σε μια καφετέρια ή στο δωμάτιο με το βλέμμα καρφωμένο σε μια οθόνη, γκρινιάζοντας διαρκώς για τη ζέστη, τις ανηφόρες, τη μορφολογία της παραλίας και το γεγονός ότι «το μέρος δεν έχει να προσφέρει τίποτα». Δεν επιδιώκει καμία ουσιαστική αλληλεπίδραση με την τοπική κουλτούρα, αρνείται να δοκιμάσει νέες γεύσεις και αντιμετωπίζει τα πάντα με μια μόνιμη, υποτιμητική βαρεμάρα που επηρεάζει και τους γύρω του.

5. Ο Αγχωμένος (Τουρίστας σε Κατάσταση Συναγερμού)

Έφυγε για διακοπές, αλλά το άγχος του δεν το άφησε πίσω. Το κουβαλά μαζί του, όπως και τους ξέφρενους ρυθμούς της μεγαλούπολης. Βιάζεται να δει τα πάντα, να πάει παντού και να προλάβει όσες περισσότερες εμπειρίες μπορεί μέσα σε λίγες ημέρες, λες και οι διακοπές είναι αγώνας δρόμου και όχι χρόνος ξεκούρασης.
Η βιασύνη του φαίνεται παντού, αλλά κυρίως στην οδήγηση. Τρέχει σε επαρχιακούς και κοινοτικούς δρόμους με ταχύτητες που δεν ταιριάζουν στις συνθήκες, αγνοώντας ότι οι δρόμοι αυτοί εξυπηρετούν καθημερινά κατοίκους, αγρότες, πεζούς και ζώα. Συχνά δεν μειώνει ταχύτητα όταν χρειάζεται, δεν διευκολύνει την κυκλοφορία πηγαίνοντας λίγο πιο δεξιά και γενικά συμπεριφέρεται σαν να βρίσκεται σε κεντρική λεωφόρο μεγάλης πόλης. Η βιασύνη του γίνεται ενόχληση για τους άλλους και, πολλές φορές, κίνδυνος για όλους.
Τις πρώτες ημέρες δυσκολεύεται να προσαρμοστεί στους πιο ήρεμους ρυθμούς του τόπου που επισκέπτεται. Κοιτάζει συνεχώς το ρολόι, οργανώνει τα πάντα με αυστηρό πρόγραμμα και ανησυχεί μήπως χάσει κάποια εμπειρία. Ακόμη και όταν βρίσκεται σε μια όμορφη παραλία ή μπροστά σε ένα εντυπωσιακό τοπίο, το μυαλό του είναι ήδη στην επόμενη στάση.
Συνήθως χρειάζεται λίγες ημέρες για να καταλάβει ότι δεν ήρθε για να προλάβει τις διακοπές του, αλλά για να τις ζήσει. Όταν τελικά χαλαρώσει, μεταμορφώνεται σε έναν φυσιολογικό επισκέπτη. Μέχρι τότε, όμως, μοιάζει περισσότερο με άνθρωπο που προσπαθεί να επιβάλει τους ρυθμούς της πόλης στις διακοπές του παρά με άνθρωπο που ήρθε να απολαύσει τον τόπο που τον φιλοξενεί.

6. Ο Παράξενος (η Αυτού Μεγαλειότης)

Πρόκειται για τον τουρίστα που θεωρεί ότι ολόκληρος ο προορισμός υπάρχει για να προσαρμόζεται στις προσωπικές του προτιμήσεις. Το δωμάτιο δεν έχει την ακριβή θέα που φανταζόταν, το φαγητό δεν είναι όπως το συνηθίζει, η παραλία έχει πολύ ήλιο, πολύ αέρα ή πολύ κόσμο, το προσωπικό δεν μαντεύει τις επιθυμίες του πριν τις εκφράσει. Πάντα υπάρχει κάτι που δεν του αρέσει.
Οι απαιτήσεις του είναι συνήθως δυσανάλογες με αυτά που έχει επιλέξει ή πληρώσει και σπάνια δείχνει κατανόηση ότι βρίσκεται σε έναν διαφορετικό τόπο με τους δικούς του ρυθμούς και ιδιαιτερότητες. Γκρινιάζει εύκολα, παραπονιέται συχνά και έχει έτοιμη άποψη για τα πάντα, παρουσιάζοντας τον εαυτό του ως ειδικό σε ξενοδοχεία, εστιατόρια, τουρισμό και εξυπηρέτηση.
Αντί να απολαμβάνει τις διακοπές του, αναζητά συνεχώς αφορμές για κριτική. Και ενώ τίποτα δεν φαίνεται να τον ικανοποιεί, ποτέ δεν χάνει την ευκαιρία να εξηγήσει στους άλλους πώς θα έπρεπε να γίνονται τα πράγματα. Το παράδοξο είναι ότι συνήθως κουράζεται περισσότερο από όλους, αφού κυνηγά μια τελειότητα που δεν υπάρχει πουθενά.

7. Ο «Εξερευνητής με Σεβασμό» (Ο ιδανικός επισκέπτης)

Πρόκειται για τον ταξιδιώτη που κάθε προορισμός εύχεται και επιδιώκει να φιλοξενεί. Είναι ο άνθρωπος που προσαρμόζεται με ευγένεια στους ρυθμούς και τις ιδιαιτερότητες του τόπου και δεν απαιτεί από τον τόπο να αλλάξει για χάρη του. Προστατεύει ενεργά το περιβάλλον, αποφεύγοντας να αφήσει αποτσίγαρα στην άμμο ή απορρίμματα στα μονοπάτια. Σέβεται την τοπική κοινότητα στηρίζοντας τα μικρά οικογενειακά μαγαζιά, αγοράζοντας παραδοσιακά προϊόντα στην πραγματική τους αξία και ζητώντας πάντα την άδεια των ντόπιων πριν τους φωτογραφίσει. Αντιλαμβάνεται ότι η αληθινή ομορφιά κρύβεται στις λεπτομέρειες και στους ανθρώπους, αντιμετωπίζοντας τον προορισμό ως έναν ζωντανό οργανισμό και όχι ως ένα απλό σκηνικό.

Το μήνυμα του οδηγού μας: Οι υποδομές, οι παραλίες και τα αξιοθέατα διαμορφώνουν την εξωτερική εικόνα ενός ταξιδιού. Όμως, η πραγματική ποιότητα και η βιωσιμότητα ενός προορισμού καθορίζονται από το κοινωνικό και περιβαλλοντικό αποτύπωμα που επιλέγουμε να αφήσουμε πίσω μας. Γίνετε ο ταξιδιώτης που οι κάτοικοι θα θυμούνται με χαμόγελο και θα ανυπομονούν να υποδεχτούν ξανά.

Εσείς, λοιπόν, ποιο αποτύπωμα επιλέγετε να αφήσετε φέτος;